In het dagblad De Stentor viel onlangs de volgende ingezonden brief te lezen:

" Met stijgende verbazing las ik het artikel in de Gelderlander over de plannen van de Gemeente Mook en Middelaar om lang de Heumensebaan een betonpad neer te leggen als extra fietsroute naar Groesbeek, vrijwel parallel aan de route langs het jachtslot. De drogredeneringen stapelden zich op, waarbij uiteraard ook de veiligheidskaart wordt getrokken.

Kunnen we belastinggeld niet beter besteden dan naast een zeer mooie en aantrekkelijke route langs het jachtslot (in een 30-km-zone!) een parallelle betonvlakte neer te leggen voor een kleine miljoen euro. Waarvoor ook nog eens de nodige bomen moeten wijken? Alsof de wereld al niet genoeg verhard is.

De gemeente gooit blijkbaar liever geld over de balk dan dat ze samenwerkt met Natuurmonumenten. Eerst een slordige miljoen neerleggen en vervolgens ook voor dat nieuwe fietspad jaarlijks onderhoudsbudget uittrekken?

Daarbij komt dat de route langs het jachtslot al volop (door de meerderheid?) van de fietsers gebruikt wordt. Sorry, mij ben je kwijt. Ik ben volledig voor het stimuleren van fietsgebruik, maar ook voor het zinnig besteden van gemeenschapsgeld en verantwoord omgaan met natuur."

Vooral de zin  "Alsof de wereld al niet genoeg verhard is " is TeVoet uiteraard uit het hart gegrepen! En uit zo'n bericht blijkt weer eens hoe zeer de overheid de neiging heeft paden te verharden.